Polscy Euro posłowie dali straszną plamę – oczywiście nie wszyscy - głownie te osoby należące do frakcji obecnie korkującej Warszawę. Chłopaki tak się zapędzili, że nie zauważyli nad czym głosują. Polskie środowiska kombatanckie są oburzone ponieważ chodzi o osobę Rotmistrza Witolda Pileckiego, który miał być jedną z postaci w panteonie Bohaterów Walki z Totalitaryzmem. W całej Unii bowiem dzień 25 maja będzie poświęcony bohaterom walczącym z totalitaryzmem.

http://www.fronda.pl/news/czytaj/polscy_europarlamentarzysci_przestraszyli_sie_pileckiego

Naszym europosłom jednak rączka poleciała na guzik – cóż w stadzie raźniej tylko nie zawsze widać dokąd stado pędzi – czasem człowiek się orientuje dopiero jak leci w przepaść, że to nie ten kierunek, który powinien obrać.

Ale przy tej okazji chciałem napisać o innej istotnej rzeczy. To jest coś, co w Polsce w ogóle nie istnieje a co zwykliśmy nazywać “polityka historyczną”. O jej znaczeniu uświadomiłem sobie dobitnie oglądając ciekawy film dokumentalny pod frapującym tytułem “Auto Hitlera”. Film (produkcji brytyjskiej) przedstawia historię najbardziej popularnego w dziejach ludzkości autka. Autko to ma wyjątkową i szczególną historię. Pierwszym bowiem jego promotorem był Adolf Hitler. Auto miało być przeznaczonych “dla wszystkich” – taki nasz socjalistyczny maluch a jego produkcja ruszyła już w czasie wojny co do dziś jest szczególnie nie miłym faktem wymazywanym z historii fabryki i całej marki, podobnie jak wpływ pierwszego promotora na rozwój tego znakomitego produktu. Jest to bowiem marka bardzo popularna: Volkswagen, model popularnie nazywany garbusem.

Przy jego produkcji pracowali przymusowi robotnicy z Polski Holandii i innych krajów. Dziś o tym wszystkim VW wolałby zapomnieć, a spece od PR-u od lat powojennych pracowali jak zdjąć odium z auta Hitlera. I udało się: garbus bardziej niż z Hitlerem kojarzy dziś się z ruchem pacyfistycznym, hipisami etc.. Przemiłe autko uświadomiło mi jednocześnie, iż ten drobny szczegół był nie tylko próbą wypromowania dobrej marki i ekonomicznego hitu ale konsekwentną polityką Niemiec. Polityka historyczna Niemiec jest dobrze zorganizowana i spójna. Wszelkie jej przejawy od garbusa początwszy, poprzez niemieckich wypędzonych aż po “polskie” obozy pracy mają konsekwetnie pozbawiać odpowiedzialności Niemców za to co wydarzyło się w trakcie II Wojny Światowej. Swoje własne dobrze zorganizowane i funcjonujące "polityki" prowadzi większość państw (mniej lub bardziej agresywnie), iż nadmienię tu Francję, Izrael czy Rosję.

Próżno jednak szukać takiej spójnej koncepcji w Polsce. Dopiero od niedawna mamy możliwość obejrzenia takich filmów jak: “Popiełuszko”, “Generał Nil”, “Katyń” ale postanie kilku choćby najlepszych filmów to jeszcze nie jest polityka pamięci na jaką Polska i ludzie oddający życie za Polskę zasługują. Nie mam wątpliwości, iż za rządów PO-PSL nie doczekamy się kompleksowych rozwiązań choć to paradoksalnie właśnie ten rząd miałby największe szanse aby nadać ton i kształt polskiej polityki historycznej - choćby poprzez obchody kilku zbliżających się rocznic w tym 70 rocznicy wybuchu II Wojny Światowej.